تولد میر حسین است ،آنهم در روز‌های پایانی زمستان و آغاز فصل سبز . فصل سبزی که میر حسین بر ما گشود و دوباره امید را در دلهایمان متولد کرد .

باید اعتراف کنم امید دوباره ،همّت برای تغییر دادن و سبز بودن را میر حسین عزیز برایم به ارمغان آورد . میگویند میر حسین معمار است و باید آفرین گفت به این سبک معماری میر عزیز .  نمای زمخت و زشت سیاست را تبدیل به عشق و مهر کرد که بر ستونی از امید استوار شده است . امید به فردا‌های سبز ،امید به تغییر و امید به کرامت انسانی‌

دوستداران میر حسین سیاسی نیستند  بلکه عاشق هستند ،سبز‌ها ٔاعضا گروه یا حزب نیستند بلکه دوست‌های ندیده و نشناخته هستند که با غم دیگری میگریند و با شادی یکی‌ ،همه لبخند بر لب دارند .با هر آهنگ آریا آرام نژاد اشک دلتنگی‌ می‌ریزند و تک تک جملات آهنگ را با جان و دل‌ تکرار میکنند .

این روز‌ها دست‌بند سبز ما پیمان دوستی‌ مان است .چه احساس نزدیکی‌ می‌کنیم با کسی‌ که مچ بندی سبز بر دست دارد ،گویا برادر یا خواهرمان است .آری میر حسین عزیز ،همه اینها را مدیون تو هستیم .

نیستی‌ که ببینی‌ با مرور خاطرات سبزمان چطور جوانه می‌زنیم و گاهی‌ از دلتنگی‌ چشم‌هایمان خیس میشود .

من باورم نیست که تو در حصری ،نه باورم نیست ،این همه دل‌ ،این همه چشم که تمام این روز‌ها با تو بوده اند را مگر میشود به حساب نیاورد ؟ نه ، نه ، تو و بانو تنها نیستید ،در حصر نیستید .ما در طی‌ این یک سال با شما‌ها زندگی‌ کردیم ،با یاد شما شاد شدیم ،با یاد شما اشک ریختیم ،با یاد شما خندیدیم ،و با رویا شما به خواب رفتیم ،با صدای شما به رویا رفتیم .

تنها رئیس جمهور منتخب دنیا که دوستدارانش «تو » خطابش میکنند ،رئیس جمهور محبوب من است و به این احساس پر از مهر و عشق افتخار می‌کنم ،آری ما سیاسی نیستیم ،فقط و فقط عاشق هستیم .

تولدت مبارک که امید  تولدی دیگر را برایمان هدیه آوردی ،

Advertisements